Toen de haan tweemaal kraaide

‘Vroeg ik mijn denken

of God wel bestond

kreeg ik tot antwoord 

alleen een niet weten.’

(Lied 824, Liedboek van de Kerken)

Een van de redenen waarom ik religiestudies ben gaan studeren als 22-jarige was toch ook een beetje omdat ik wilde weten of God bestond. De wetenschappelijke studie bleek geen antwoord te geven op die vraag.  Mijn afstudeerrichting werd godsdienstpsychologie: Als God laat zich niet kennen middels de wetenschap, dan maar de mens onderzoeken die het goddelijke ervaart, of zegt te ervaren.

Misschien door deze voorgeschiedenis, greep ‘Het vergeten seizoen’ van Peter Delput me direct bij de kladden. Hoofdpersoon pastoor Peters -hij heeft die naam natuurlijk niet toevallig- is een wat bangige man die heen en weer geslingerd wordt tussen geloof en rede. Het verhaal start met het tweemaal kraaien van de haan terwijl hij zich tevergeefs probeert te ontlasten in het huisje in de tuin van de pastorie (hij heeft constipatie). Dat belooft wat..

De pastoor wordt in de winter van 1860 door de bisschop gezonden een wonder te onderzoeken. In een gehucht in Gelderland raakt het doodzieke meisje Lidia iedere week in extase en ontvangt daarbij de stigmata van Jezus: haar handen en voeten bloeden. Er ontstaat een cultus in het dorp rond Lidia, maar de atheïstische dorpsarts Wessels vermoedt bedrog. De dokter weet de pastoor te verleiden om het meisje op de proef te stellen. 

De roman leest als een spannende historische detective, maar het is gelaagd op alle fronten: schitterende personages, sferische beelden; het decor van het Gelderse winterlandschap wordt door de auteur opgebouwd als een Hollandse meester. Wordt Lidia ontmaskerd? Valt pastoor Peters van zijn geloof? Welke rol speelt de huishoudster en haar idiote zoon? Ik zal het niet verklappen. Het is prachtig en gruwelijk tegelijk. 

Het is geen boek waarin er afgerekend wordt met een religieus milieu of met het geloof als zodanig. Het is mysterieuzer, tegenstrijdiger, prikkelender.  Zoals het geloof zelf, zou ik bijna zeggen. 

2 gedachten over “Toen de haan tweemaal kraaide

  1. Jammer dat DWDD er niet meer is, anders kon je zo meedoen met het boekenpanel over het favoriete boek ! :-)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.