Als cadeau voor het 50-jarig huwelijk van m’n ouders zouden we met z’n zessen naar Parijs. We hebben lang getwijfeld, maar we zijn gegaan. Met de booster in onze arm, gewapend met mondkappen en desinfecterende gel. Het was fijn daar met elkaar te zijn. We zouden de drukke plekken vermijden. Maar dat bleek nog niet zo eenvoudig..

In musee d’Orsay liepen we in file langs het werk van grote kunstenaars; Monet, Gauguin, Renoir, Degas, Van Gogh. Volgens studies turen we gemiddeld 17 seconden naar een kunstwerk. We maken vooral heel veel foto’ s met onze IPhones

Ik moest denken aan het idealistische boek ‘Het is aan ons’ van componist en theatermaker Merlijn Twaalfhoven. Daarin pleit hij om de ‘kunstenaarsmindset’ bij onszelf aan te wakkeren; een speelse, onderzoekende, open en creatieve houding om zo bij te dragen aan een betere wereld. Het maken van kunst is nu vooral uitbesteed aan professionals stelt hij in zijn boek. Maar schoonheid en verwondering verdienen een plek in ieders leven. Iedereen heeft een kunstenaar in zich. Vroeger vertelden we verhalen bij een kampvuur, versierden we onze kleding, zongen we bij een uitvaart.

Vanzelfsprekend komen de grote kunstenaars alle eer toe in de drukbezochte musea, en het is geweldig dat kunst in de musea voor iedereen toegankelijk is.

Maar kunst is niet alleen iets voor professionals of genieën. Ook op onverwachte plekken kwamen we schoonheid tegen in Parijs, en van de afgelopen dagen zal ik me toch vooral het samen-zijn en de verhalen aan tafel herinneren.

En die Van Goghs hoop ik nog een keer in alle rust zonder mondkap te kunnen bewonderen.