Vergeten

Het is alweer 9 jaar geleden dat ik geopereerd ben in het LUMC. Het was een donkere periode in mijn leven. Ik denk er niet zoveel meer aan, maar afgelopen week kwam het ter sprake toen ik met een collega een broodje at in Leiden, met uitzicht op het ziekenhuis.

Ze vroeg me wat er is achter gebleven na de ziekteperiode. Lichamelijk nagenoeg niets godzijdank. Wel de vraag wie of wat je bent als mens. De (hormoon-)ziekte had een enorm effect op mijn gedrag, cognitie en emoties. Ik was mezelf niet. Maar wie ben je dan wel in wezen? Is er een ziel die je diepste kern is en die onaangetast blijft als een hersenziekte of psychische aandoening bezit van je neemt?

Precies die vraag stelt acteur Arjan Ederveen in ‘Vergeten’, het concert over dementie waar we -na het broodje-naartoe gingen in de Stadsgehoorzaal van Leiden.

“En hoe zit het dan met mijn ziel? Wordt die ook aangevreten door die verdomde eiwitten?

Het Nederlands Kamerkoor, fluitist Erik Bosgraaf en Ederveen laten je op indrukwekkende wijze ervaren, in zang en spel, hoe het er in het hoofd van iemand met dementie aan toe gaat. Desoriëntatie, angst en machteloosheid.

Wie is de mens, en waarom is er lijden? Die vragen klonken ook in het indrukwekkende ”Warum ist das Leben gegeben dem Muhseligen?’ van Brahms. Een antwoord geeft de voorstelling natuurlijk niet. Wel confrontatie, herkenning en stof tot bezinning.

4 gedachten over “Vergeten

  1. wat mooi… we komen zojuist terug van een bezoek aan het graf van m’n schoonmoeder en een ontmoeting met alle kinderen. Ze overleed, dementerend 4 jaar geleden. Schoonzus en zwager vertelden over dezelfde voorstelling en toevallig (?) schrijf je er ook over.
    bedankt voor je verhaal. tot horens of ziens.

  2. Op je uitnodiging “Geef een antwoord..” moet ik na lezing van jouw ervaringen het antwoord schuldig blijven, net als jij.
    Wel zie ik in mijn omgeving dat veel liefde nodig is om dit verdrietige proces enigszins dragelijk te maken.
    Het hoort zo níet bij het leven…

    Marijke

  3. Je kunt nooit weten, wat er zich in iemands hoofd afspeelt. Als een persoon niets loslaat over zijn/har gedachten, blijft het toch raden. Het zal best een mooie voorstelling zijn geweest. Dementie staat de laatste tijd geweldig in de belangstelling en er wordt veel onderzoek naar gedaan. Eiwitten zijn toch rare stoffen. Ze zijn de veroorzakers van heel veel ziekten die uitwerking hebben op verschillende lichaamsdelen, maar altijd de hersenen als “transporteur” gebruiken.

  4. Wat een prachtige muziek!

    Wie is de mens, en…
    “En hoe zit het dan met mijn ziel? Wordt die ook aangevreten door die verdomde eiwitten?”

    De vraag: Wie ben je? is nooit volledig te beantwoorden. Je verandert je hele leven…
    Met de vraag: Wie ben je nu? kom je misschien verder.
    Wie we zijn is niet los te zien van onze lichamelijkheid en onze omgeving denk ik.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *