Ik heb een hekel aan spelletjes. Maar wat ik wel leuk vind is ons spelletje aan tafel -of tijdens een wandeling- om elkaar dilemma’s voor te leggen:

Siem, op een naaktslak stappen met blote voeten of in je nakie naar school?

Papa, laat je liever een harde scheet of een boer?

Mirjam, zou je liever een goede schilder zijn of een goede muzikant..?

Ja..daar zit je dan met een hoofdbreker.

Zondagavond zitten we steevast klaar voor Project Rembrandt. Annechien Steenhuizen presenteert deze talentenjacht voor amateurs-kunstenaars. Ik vind het fascinerend wat er in korte tijd op het doek wordt gezet, en hoe verschillend schilders een model of stilleven benaderen in stijl en techniek. Marien verzucht regelmatig: ‘Och jongens, als ik toch eens zo zou kunnen schilderen..’

Maar ik ga -denk ik- uiteindelijk toch voor de muziek. Het lijkt me heerlijk dat je zowel in je eentje als met anderen muziek kunt maken. Opgetild worden door de muziek. Ik kan echt met aanstekelijk plezier en bewondering kijken naar orkesten, bands, of gewoon mensen die samen vol overgave muziek maken.

Neem nou dit fragment van Matthijs Gaat Door van januari. Thijs Boontjes brengt samen met het Rosenberg Trio een lied van Eddy Christiani uit 1952. Matthijs van Nieuwkerk heeft echt de gave om prachtige televisie te maken: zoveel verschillende muzikanten en genres geeft hij podium. Ik hou ervan.

Dus daar gaan we, mensen: Een avondje schilderen met Annechien of plaatjes draaien met Matthijs van Nieuwkerk..?