Plato noemt ‘het goede, ware en schone.’ als belangrijkste waarden voor mensen. Het verlangen om goed te doen, de drang naar juiste kennis en de zoektocht naar schoonheid.

Over die laatste had ik vorige week een studiedag. Geestelijk verzorgers richten zich naast de dimensies spiritualiteit en ethiek namelijk ook op esthetiek. Ervaringen van schoonheid in natuur of cultuur. Er zijn altijd aanknopingspunten wanneer je bij een bewoner op bezoek bent.

Een schilderij boven het bed van een schip op woeste zee, modeltreinen in een vitrinekast, samen luisteren naar een lied van Schubert, een vaas met verse bloemen..

Het zal niet verrassen dat ik schoonheid vaak zoek -en vind- in de taal en de muziek. Maar tijdens deze studiedag kwamen ook andere zintuigen aan bod: geur en smaak.

Donderdag kwam ik bij een dame in een gezellige groene zomerjurk (‘die heb ik al dertig jaar!’). Ze bood me een gevulde koek aan. Ik sla eigenlijk altijd af, maar vandaag -geïnspireerd door die studiedag- aten we samen. Ik vroeg haar of zij altijd deelde, en er ontstond een gesprek over haar jeugd. Hoe zij als elfjarig meisje tijdens de oorlog op voedseltocht ging. Een Duitser op de brug beschermde haar tegen rondvliegende kogels. De boeren deelden een aardappel of een paar spruiten met haar. Delen is sindsdien voor haar een tweede natuur. Lekker he? zegt ze als ik mijn laatste hap neem.

We aten samen en zij deelde niet alleen haar koek met mij maar ook haar verhaal en wijsheid. Als daar geen schoonheid in schuilt.