Vanmorgen stond ik om 9 uur op het station. Reizigers liepen sympathiek met een boog om me heen. Mijn fiets stond na al die weken trouw op me te wachten bij station noord. De receptioniste begroette me vrolijk bij binnenkomst. Ik lachte met mijn collega’s om de boterhammen die van tafel werden geblazen door de stormachtige wind tijdens de lunchpauze. En zojuist selecteerde ik mijn foto’s van de afgelopen weken en ik dacht ondanks alle corona-pijn en ellende:

Geluk

Geluk is geen kathedraal,
misschien een klein kapelletje.
Geen kermis luid en kolossaal,
misschien een carrouselletje.

Geluk is geen zomer van smetteloos blauw,
maar nu en dan een zonnetje.
Geluk dat is geen zeppelin,
’t is hooguit ’n ballonnetje

Toon Hermans