Wat een verslavend goed boek: Verdwijnende Aarde van Julia Philips. De auteur is een Amerikaanse die een tijdje in Rusland studeerde. Ze verbleef ook op het schiereiland Kamtsjatka -een onherbergzaam en dunbevolkt gebied in oost Siberië- wat haar inspireerde tot het schrijven van dit boek. Haar debuut.

Eigenlijk bestaat het boek uit een serie korte verhalen waar als rode draad de verdwijning uit het startverhaal doorheen loopt. Twee spelende jonge meisjes aan de kust van Kamtsjatka stappen in een auto met een onbekende man en zijn daarna spoorloos. In de hoofdstukken, genoemd naar de maand die daarop volgt, lees je vanuit de verschillende perspectieven hoe het verder gaat. Met het politieonderzoek, met de getuigen, met alle mensen die geraakt worden door deze verdwijning.

Het is een spannend boek met thriller-achtige elementen waarin de -allemaal vrouwelijke- personages bijzonder goed en gelaagd worden beschreven. Verlies is mijn inziens het centrale thema van het boek, maar ook de spanning tussen de Russen en inheemse volken, tegenstelling stad en dorp en de verhouding man en vrouw komen aan bod. Daarnaast is de omgeving prachtig beschreven; je waant je echt in die ruige, koude, armoedige wereld van dat Russische schiereiland waar je alleen per vliegtuig of boot kunt komen.

Door dit boek komt Siberië tot leven. Toch niet echt een plek waar ik eens op een reisje naartoe zou gaan..

Een mooie roman voor op het december verlanglijstje zou ik zeggen.