Als ik vroeger met mijn ouders een kasteel of paleis bezichtigde, kon ik mijn ogen niet afhouden van de portretgalerijen. Al die statige heren met pruiken, en dames zonder wimpers prikkelden mijn verbeelding. Ik koos dan een favoriet uit, waar ik over fantaseerde of thuis een verhaal over ging schrijven.

Zo verzon ik de adellijke dame Sophie, waar ik 60 pagina’s over volschreef en uitprintte op de matrixprinter. Mijn nichtje Jolanda luisterde braaf naar mijn schrijfsels op de hoogslaper van mijn zolderkamer in 1993..

Laatst las ik ‘De Laatste Aedema’ over de oude adel in Nederland van Marjolijn van Heemstra. Van Heemstra (1981) -religiewetenschapper, theatermaker en auteur -is zelf barones. Toen haar grootvader overleed, kreeg zij behoefte om in haar familiegeschiedenis te duiken. Het werd uiteindelijk een roman waarin zij onderzoekt in hoeverre je afkomst invloed heeft op hoe je naar de wereld kijkt. 

De hoofdpersoon Loina is laatste telg uit een oud adellijk geslacht en woont met haar grootvader in een oud familiehuis in Rotterdam temidden van antieke erfstukken en portretten van haar voorouders. Als haar opa sterft, wil ze duizend jaar familiegeschiedenis waardig afsluiten. Ze stuit in haar zoektocht op de wonderlijke levensgeschiedenis van haar overgrootmoeder die van de een op andere dag spoorloos verdween. 

Misschien zou ik dit boek aan Jolanda cadeau moeten doen ter compensatie van al die uren als 13-jarige op mijn hoogslaper..