Vorige week keek ik naar de muzikale voorstelling ‘De dag dat Tommy drie werd’ van theatergroep Twee Hondjes. Wij waren ’s avonds in de Garenspinnerij maar overdag was de voorstelling al gespeeld voor kinderen van groep 7 en 8. De zaal was zowel overdag als s avonds doodstil na afloop ..

Op de website van Twee Hondjes las ik:
“Een mooie, indrukwekkende en vooral ‘kleine‘ voorstelling waarin dat wat niet gezegd wordt, misschien nog wel harder aankwam dan datgene dat wel gezegd werd” .

Het stuk gaat over twee jonge mensen op de avond voorafgaand aan de derde verjaardag van hun zoontje Tommy. Het is 1943 en ze wonen in concentratiekamp Theresienstadt. De vader van Tommy heeft ‘privileges’ als tekenaar. Hij mag met zijn gezin in een aparte barak wonen als hij de ‘mooie wereld van Theresienstadt’ tekent voor de nazi’s. Omdat ze geen geld hebben voor een verjaardagsfeest, maakt zijn vader op verboden papier een prentenboek voor Tommy. Hij tekent daarop de gewone wereld zonder oorlog; een taart, een vliegtuig, een beker melk. Het boek is mooi geworden, maar uit angst dat het gevonden wordt (en dat ze gedeporteerd worden) verstoppen ze het in een muur van de barak. Niet lang erna wordt zijn vader vermoord in Auschwitz en zijn moeder sterft aan tyfus. Tommy overleeft de oorlog en wordt geadopteerd door een echtpaar dat Theresienstadt overleeft. Hij krijgt op zijn 18e verjaardag het prentenboek van zijn pleegvader.

De tekeningen uit het prentenboek zijn de basis van het stuk. Mies Bouhuys heeft er een boek over geschreven en later bewerkte Kees van der Zwaard het tot dit 50-minuten durende theaterstuk. De acteurs speelden de rollen van de vader en moeder mooi en geloofwaardig. Jaap en Ruben Mulder speelden jiddische muziek – muziek uit concentratiekamp Theresienstadt en andere concentratiekampen. Wanneer je je tenslotte realiseert dat het allemaal echt gebeurd is dan word je -net als de kinderen van groep 7 en 8- alleen maar stil ..