Denkend aan de dood kan ik niet slapen,
En niet slapend denk ik aan de dood
J. C. BLOEM
Aanstaande maandag krijg ik de uitslag van een synacthen-test. Deze test meet of mijn lichaam (weer) bijnierschorshormoon (cortisol) aanmaakt. In 2012 werd de zeldzame ziekte van Cushing bij me vastgesteld; een –goedaardige- tumor op mijn bijnier zorgde voor een enorme overproductie van het stress-hormoon cortisol. 
Op 11 september 2012 is de bijnier verwijderd in het LUMC. Nu, bijna tweeenhalf jaar later, probeer ik de overgebleven bijnier weer aan het werk te krijgen door mijn medicatie –hydocortison- af te bouwen. De ziekte speelt godzijdank nog slechts een bijrol in mijn leven. Ik werk, doe mijn lezingen, heb weinig restverschijnselen, heb tegen alle verwachting in een gezonde zoon gekregen, en ..ik slaap! Van alle symptomen was de slapeloosheid zonder twijfel de ergste. Ruim een halfjaar heb ik niet of nauwelijks geslapen; resultaat van de torenhoge cortisol. Geen slaapmiddel was er tegen opgewassen. Eergisteren las ik een interview met actrice Katja Herbers. Een ongelukkige val met de fiets veroorzaakte een ernstige hersenschudding die ze verwaarloosde. Slapeloosheid was het resultaat.
“Twee maanden lang heb ik geen oog dichtgedaan. Dan word je een beetje gek. Ik ben op een punt gekomen dat ik bijna in slaap viel en toen wakkerschrok omdat ik dacht dat er allemaal beestjes over me heenliepen. Ik had het idee dat ik door de wereld was gevallen en op een ander lager niveau was terecht gekomen. In een labyrint van duisternis. De hel. Dat stond voor mij dichtbij een afscheid van het leven. In die donkere momenten had ik t gevoel dat sterven iets vredigs moest zijn. In de dood is alles schoon, alles echt, zonder enige ruis”
Een schokkend citaat maar zo treffend omschreven dat ik weer even terug was in de duistere maanden van de ziekte. Wat de uitslag maandag ook is, ik ben hoe dan ook heel dankbaar dat de ziekte ontdekt is, dat ik in Nederland woon waar zulke goede medische zorg is, dat ik zo geweldig hersteld ben, en bovenal dat ik mijzelf -en het leven!-weer terug heb gevonden.
Jeetje meisje, wat een verhaal, dat citaat is ook schrikwekkend.
Van harte ben ik heel blij voor je dat je alles achter je kan laten. Hoopvol natuurlijk voor de uitslag van de tekst straks. Maar zoals je schrijft, fijn dat je in Nederland woont met de goede medische hulp.
Alle liefs.
Dorie sr.
Lieve Mirjam,
Ik ben dankbaar dat het zo goed met je gaat. Succes met de uitslag morgen en hopelijk gaat je bijnier het weer helemaal op eigen kracht kunnen en kun je de medicatie afbouwen.
Liefs Joyce
Lieve Mirjam,
Ik had al een tijdje je blog niet gelezen. En nu ik dit stukje lees denk ik ook weer terug aan die spannende tijd.
Weet je nog die wandeling die we toen samen maakten…..ik zag pas geleden de foto’s nog. Als we toen wisten wat je later te horen kreeg. Ben o, zo dankbaar met je mee, dat het nu zo goed met je/jullie gaat. Liefs van mij