Sinds een bioscoopbezoek van Siem met zijn vader een paar weken terug, klinkt vaak de soundtrack van Wonka door ons huis. Heerlijke muziek waar ik direct dans- en theaterzin van krijg. Siem zelf raakt natuurlijk geïnspireerd om in de verkleedkist te duiken naar de juiste Wonka-outfit en hem tientallen keren te tekenen.

Regisseur Paul King maakte al twee geweldige Paddingtonfilms en is dus nu aan de slag gegaan met ‘wat vooraf ging’ aan de klassieker van Roald Dahls’ Charly and the Chocolate factory. Wonka vertelt het verhaal van een jongen die zijn droom wil realiseren: de chocolade recepten van zijn overleden moeder aan de man te brengen. Na een lange zeereis komt hij in een Charles Dickens-achtig stadje waar hij al snel van zijn geld af is en opgesloten wordt in een wasserij waar hij moet werken. Ook zitten de rijke gevestigde chocolatiers van het stadje niet te wachten op een nieuwe ster aan het firmament. Natuurlijk verzint Wonka een list en komt uiteindelijk alles goed.

Het is een hartverwarmende muziek-film met geestige bijrollen van Hugh Grant als oempa-loempa en Rowan Atkinson als een aan chocola verslaafde corrupte priester. De film is magisch, verhalend en zoet in alle opzichten. Maar dat kan ik uitstekend verdragen.

Toen ik vandaag terugfietste uit de biscoop peilde Siem mijn reactie: ‘Snap je nou mam, dat je direct wilt gaan verkleden als je de film gezien hebt? Ik snap hem maar al te goed. Je wilt in de sfeer blijven; over daken dansen, een giraf melken en wegzweven aan een tros ballonnen. Een goed zoet medicijn na een ochtend lezen in de weekend krant..