Laatste dagen voor de vakantie: de wasmand leeg wassen, de koelkast leeg eten, en een stapel boeken uitzoeken bij de bibliotheek. Met de voorpret is de vakantie al begonnen.

Met collega’s hadden we het vorige week tijdens de lunchpauze over herinneringen aan de vakanties uit onze jeugd.

Ik heb er legio: Tijdens een stop langs de snelweg met z’n allen ‘stand in mand’ spelen en witte bolletjes eten uit de koelbox. Mijn vader die ’s morgens de gordijnen opentrok en met zijn tomeloze enthousiasme steevast riep: ‘Korte broeken weer, jongens!’ En natuurlijk de prachtige en vermoeiende klimtochten door de bergen met als beloning een nieuw schildje voor op je wandelstok.

Ook Siem verheugt zich weer op de vakantie waar een zelfde soort rituelen niet van de lucht zijn: DJ spelen op de heenreis waarbij je vader maar 1x die ellenlange van de Dire Straits mag aanvragen (en dan twee beurten moet overslaan), je moeder plagen met haar angst voor kabelbanen, en natuurlijk tijdens de wandeling in de bergen: chips op brood als lunch.

Kleine rituelen. Wie is er niet groot mee geworden.