Twee mooie jonge mensen in de collegebanken van de Uva. Ze kijken verliefd naar elkaar. Het zijn Yehya (30) en Roba (31). Hun verhaal is niet zomaar een mooi liefdesverhaal. Ze komen uit Syrië en verlieten hun moederland een halfjaar geleden. Ze lieten alles achter wat hun dierbaar was. Hun ouders, hun vrienden, hun universiteit, hun leven. Ze trouwden net voordat ze samen aan de risicovolle tocht in een rubberboot begonnen om naar Europa te vluchten. Ze kwamen in Nederland terecht. Roba vertelt: “In Syrië is het leven bevroren, er is daar niets meer: geen veiligheid, geen eten, geen werk, geen studie, niets.” Yehya voegt toe: ‘Iedereen die vecht, verliest in deze oorlog. Dit moet stoppen!’ Ze pakken elkaars hand. Als ze over het afscheid van hun familie vertellen is de pijn en verdriet voelbaar. Het ontroert me .

Niet lang geleden zat ik ook in diezelfde collegebanken van de Uva. Dit had ook mij kunnen overkomen..

Filmproject www.dithadookmijkunnenoverkomen.nl  toont een reeks korte filmportretten van vluchtelingen, gemaakt door steeds een andere filmmaker. Als je vijf minuten hebt, kies een filmportret uit (klik op bovenstaande link). Het is zeer de moeite waard.

Hieronder de trailer: