Afgelopen vrijdag zaten we in het nieuwe Luxor en dompelden we ons onder in de nieuwe Jesus Christ Superstar. Regisseur Ivo van Hove en producent Albert Verlinde brachten dit jaar de iconische rockopera opnieuw uit. Met Jeangu Macrooy als Jezus, Magtel de Laat als Maria Magdalena en Lucas Hemming als Judas.

‘Jesus Christ Superstar is een prachtige – puur door songs gedreven – musical over een sociaal bevlogen vriendengroep waarin iemand, Jezus, zich tot een leider ontwikkelt met vernieuwende ideeën om op te komen voor mensen die geen stem hebben in de samenleving,’ aldus Ivo van Hove. ‘Het leidt tot een nieuwe beweging, een volksopstand. Woede neemt het over. Een verhaal van én voor onze tijd.‘ (www.ita.nl)

Marien vond het een geweldige ervaring, ikzelf heb ook genoten maar werd er -gek genoeg- niet helemaal door gegrepen. Misschien komt dat door de wat meer ‘sociologische’ benadering van Van Hove waarin de groep centraal staat die het ene moment Jezus op de schouders tilt en het volgende moment hem vermorzelt. ‘Heden Hosanna, morgen kruisigt Hem! Inderdaad, razend actueel. Dat zeker!

Wat ik persoonlijk miste was de diepgang van sommige personages. En dan met name een gelaagde Judas die toch -mijn inziens- de hoofdpersoon is van Jesus Christ Superstar. Vanuit zijn perspectief worden de laatste dagen van Jezus verteld. Lucas Hemming heeft een geweldige rauwe zangstem, maar bleef voor mij toch vooral een goede zanger en geen Judas.

Desalniettemin; ik had het niet willen missen! Het hele weekend resoneerde het na. We hebben zaterdag met Siem onze favoriete 2000 versie op dvd gekeken (met mijn favoriete Judas:Jérôme Pradon) en volop nagepraat over deze Goede Vrijdag ervaring.