‘Controle XL is een dikke medley van breakdance, fysieke komedie, live muziek, film en bizarre humor.’

Als start van de zomervakantie gingen we afgelopen weekend met Siem en Guus & familie naar deze voorstelling van Maas Theater en Collectief 115. Wat een belevenis. Het leven als marathon- vijf grote mannen dansend, struikelend, worstelend op een bewegende vloer- waar de controle ver te zoeken is. We hebben allemaal genoten van deze idioot fysieke voorstelling. Briljante zelfspot en schitterende beelden.

Dat niet alleen deze dertigers zich herkennen in de metafoor van het leven als marathon, bleek afgelopen vrijdag. Ik las vrijdag het gedicht Finish van Alex de Roode tijdens de klassieke muziek en poëzie. Een van mijn liefste bewoners vroeg na afloop naar dit gedicht: ‘Ach, als de dood toch eens zo mocht zijn..’

Finish

De atleet stond op het veld 
en rekte zijn oude benen 
toen de dood langskwam en wenkte: 
Dag jongen, loop je even mee? 
 
Een korte steek in de zij, 
dat was alles. Hij bukte zich 
om zijn veters aan te trekken, 
maar de schoenen waren al leeg en 
hij rende de lucht in. 
 
Gewichtloos en zonder 
ooit buiten adem te raken 
zwom hij door een sterrenzee, 
fietste de melkweg rond 
en liep ten slotte 
in de witte tunnel van de zon, 
als vuur door wind gedragen. 
 
En bij de finish waren vele gezichten 
die hem aankeken met zachte ogen, 
en die zich verheugden, 
want hij was er.