Tijdens de eerste maanden van de corona-periode belde ik op een avond naar Dichter aan de Lijn. Dat had ik ergens gelezen en ik was nieuwsgierig. Ik kreeg de Vlaamse dichteres Neske Beks aan de lijn, die op dat moment ergens in het buitenland zat en door de crisis niet naar huis kon. Ik vertelde op mijn beurt over de hysterische weken in het verpleeghuis. Allez, ik ga iets moois voor U kiezen, zei ze met haar Vlaamse fluisterstem. Het was bijna niet te verstaan door de krakende telefoonverbinding maar toch was het prachtig, intiem en ontroerend.

Ik was het bijna vergeten, maar vandaag kwam de herinnering terug in de kiosk van Afhaalpoezie tijdens festival de Verwondering in eigen stad. Vanaf het menu (inderdaad, net als bij de chinees) mag er een gedicht gekozen worden dat vervolgens door de dichter zelf voorgelezen wordt. Ik hou ervan.

Het was sowieso een mooie culturele proeverij vandaag bij de Verwondering: een halfuurtje klassiek in de Agnietenkapel, hier en daar straattheater en een bliksembezoek aan museumGouda. Met Annette genoot ik van SnackGelok van Tryater in de Vroesentuin.

Lekker snacken dus. Daar knapt een mens van op.