Een keer per jaar ga ik voor bij het Oecumenisch Initiatief Gouda. Vandaag was het thema Zinvol op leeftijd. Aan de hand van een verhaal uit Genesis, maar ook woorden van Benedictijn Anselm Grun en dichter Han G. Hoekstra verkenden we de uitdagingen en kansen van het ouder worden. We luisterden naar ‘de Herfst’ van Vivaldi. Hoe geef je kleur en geur aan de herfst van je leven?

Anselm Grun zegt dat we onszelf zouden moeten oefenen in aanvaarden, loslaten en boven jezelf uitstijgen. En- zo voeg ik er zelf graag aan toe- daarmee pogen een wijzer mens te worden.
Voorafgaand aan zo’n viering lees ik me altijd op allerlei manieren in of kijk ik dingen terug. In 2018 maakte Coen Verbraak het prachtige tweeluik Kijken in de Ziel over premiers. Hij sprak met Dries van Agt, Wim Kok en Jan Peter Balkenende (Ruud Lubbers was toen al te ziek).
Voor mij steekt Wim Kok er bovenuit. In het gesprek toont hij dat hij kan reflecteren op zichzelf en zijn verleden, hij heeft zijn macht kunnen loslaten, en -opvallend- zijn ego lijkt niet prominent de hele ruimte te vullen. ‘Het is uitstekend dat kinderen en jongeren van nu niet meer weten wie Wim Kok is.’
Negen maanden later na dit interview overleed Wim Kok tamelijk onverwacht na complicaties van een hartoperatie. Mark Rutte zegt tijdens zijn uitvaart: “Alles aan hem was echt”. Voor mij is hij een inspirerend voorbeeld van goed leiderschap en een wijs mens.
Voor mij was Joop den Uyl dat toch meer. Maar ja, ik ben ook meer dan dertig jaar ouder dan jij bent, Mirjam.
Kok associeer ik toch een beetje met de teloorgang van de sociaal-democratie en de opkomst van het neoliberalisme.
Naarmate Kok ouder werd kreeg hij inderdaad de uitstraling van een wijze oude man. De gebeurtenissen in Srebrenica waren van grote invloed op zijn latere leven.
Hartelijke groet, Kees