Uitkijkend over de goudgele akkers van de Franse Ardennen las ik ‘Een duif en een jongen’ van de Israelische auteur Meir Shalev. En dat landschap past wel bij de sfeer van dit boek. Ik had nog nooit iets van Shalev gelezen. Ik was op het spoor gezet door Tommy Wierenga die Shalev noemde als inspiratiebron voor zijn boeken. Recensenten spreken over zijn ‘bedwelmende manier van schrijven’, en inderdaad; ik hing aan zijn lippen.

Het verhaal gaat over Ja’ier Mendelsohn, een toeristengids die vogelaars rondleidt in Israel. Als hij een Amerikaanse oorlogsveteraan ontmoet, ontvouwt zich het verhaal van zijn ouders. Een jeugdliefde die bruut ten einde komt doordat zijn vader, een duivenmelker, sneuvelt in de Onafhankelijkheidsoorlog van ‘48. Net voor zijn dood lost hij nog een duif naar zijn meisje in Tel Aviv. Het verloop is onwaarschijnlijk en erg zoet en over het slot was ik ronduit teleurgesteld. Wat mij betreft had het verhaal zeker 80 pagina’s eerder mogen stoppen en waarom een epiloog? Het lijkt me geen waargebeurd verhaal dus dit voegde niets toe. Recensent Michael Zeeman van de Volkskrant meende dat Shalev over de rand is gekukeld van het acceptabele binnen de literatuur:

“Zijn karakteriseringen en verteldrift zijn nog altijd overrompelend en het neemt daardoor tijd voordat duidelijk is hoe hij hier van de wereld van de literatuur de biotoop van de damesroman is binnengetreden. Het is alsof iemand te lang je hand heeft vast gehouden: de warmte wordt van het een op het andere moment walgelijk”

Walgelijk vond ik het allerminst en als iemand zo heerlijk kan vertellen en beschrijven als deze auteur zie ik dat kleffe graag door te vingers.

Gisteravond zijn wij thuisgekomen na twee heerlijke weken Frankrijk. Siem viel aan op zijn speelgoed alsof hij het voor het eerst zag. Wij bewonderden de tomaten in de tuin die al bijna rood waren geworden en wat heb ik weer heerlijk geslapen in mijn eigen bed. Shalev beschrijft het gevoel van thuiskomen zo:

“Want dat is wat je doet met een huis. Je keert ernaar terug, je zegt hem gedag, je luistert naar zijn antwoord en je gaat naar binnen. Je eet er iets kleins en je wordt vervuld van vreugde; we zijn weer thuis. Van de berg, van de zee, van ver weg. Dat is wat we graag doen en waar we goed in zijn”