Verborgen Verleden

Ik kijk graag naar Verborgen Verleden waar bekende Nederlanders op zoek gaan naar hun voorouders. Van de week zag ik Karin Bloemen die geëmotioneerd raakte bij haar familiegeschiedenis die bol stond van geheimen, schaamte en schande. Ze realiseerde zich dat volgende generaties dit tegen wil en dank kunnen meedragen. Je staat immers op de schouders van je voorouders.

Ik las debuutroman Victor van Judith Fanto, een boek die je alleen al door de prachtige cover in je kast wil. Het gaat over haar zoektocht naar de geschiedenis van haar Joods-Weense familie die moest vluchten voor de nazi’s in de tweede wereldoorlog. Een boeiend relaas vanuit het perspectief van de 20-jarige Geertje/Judith en vanuit haar oudoom Victor, het zwarte schaap van de familie.

Geïnspireerd door Victor en Verborgen Verleden ben ik ook eens in mijn familiegeschiedenis gedoken. Een enthousiaste Van Esschoten heeft onze stamboom tot 10 generaties uitgezocht. De eerst bekende stamvader heette Egbert Lutjes en is in 1665 in Beekbergen geboren. Een afstammeling -Willem Luberse heeft een tijd in het buurtschap Eschoten (bij Otterlo) gewoond. Hij verhuisde naar Zeist waar al een Willem Lubberse woonde. Hierdoor ging hij de naam Willem Lubberse -van Eschoten gebruiken (rond 1767)

Ik begrijp wel dat genealogie verslavend werkt. Ik krijg met name behoefte aan meer verhaal: Wat deden ze voor de kost? Hoe kwamen de huwelijken tot stand die in de akten van de burgerlijke stand zijn opgetekend? Ook over de Uittenbroeken (van moeders kant) zijn dingen terug te vinden. Ik zie bijvoorbeeld dat er een lijn van Uittenbroeken is in Hilligersberg, waar ik nu werk; een welgestelde buurt.

Dat zal dan wel de rijke tak van de familie zijn. Je schrijft het ook als Uytenbroeck..

3 gedachten over “Verborgen Verleden

  1. Wat leuk MIrjam dat jij ook zo enthousiast bent over het programma Verborgen Verleden.
    Ik heb van beide kanten enthousiastelingen die onderzoek doen naar onze stamboom. Zo ben ik te weten gekomen dat mijn stamvader eigenlijk Jan Huygen heet. De familie komt uit de Hoeksewaard, maar omdat ze ruzie kregen scheidden ze zich af en werd de kathokieke taak Huygen de de protestantse tak Conijnendijck. Van die tak stam ik af en door diverse verschrijvingen is het Konijnendjk geworden. De familie van mijn moeder komt oorspronkelijk uit De Lier en de mannen waren allemaal meester metselaar. Vaders, zonen en neven. Iemand heeft voor mij uitgezocht waar mijn voornaam vandaan komt. Ik maakte altijd een grapje door te zeggen dat ik afstamde van Jacoba van Beijeren. Nu blijkt dat de meest in het verleden gevonden stammoeder Aagtje Beijer heet.
    Van die Aagtje is Aagje over gebleven.

  2. Als speurder naar mijn familie-verleden moet ik even reageren. Mirjam, je hebt helemaal gelijk: Het verhaal erom heen maakt van een poppetje van bordpapier opeens een levend mens, die het ook maar moest zien te rooien in zijn/haar omstandigheden. In het gezin van mijn overgrootvader- en moeder werden 8 kinderen geboren: Jacob, Jacob, Harmen, Jan, Jan, Jan, Everdien en Jacob. Vier kinderen werden volwassen, drie jongens (waarvan de derde Jan mijn moeders vader) en een meisje. Rijst meteen de vraag: Hoe verwerk je als ouders zoiets? Zo weinig medische mogelijkheden, zoveel machteloosheid. En hoe werd het toen ervaren als je als kind de naam van een overleden broertje kreeg, omdat de naam toch in de familie behouden moest blijven.
    Zo hebben al die gezinnen – net als nu – een eigen geschiedenis. Heel boeiend en vooral heel menselijk.

  3. Leuk om te lezen dat je in de archieven aan het duiken bent! Archiefonderzoek doen wordt steeds makkelijker en leuker. Er gebeurt duizelingwekkend veel moois op het gebied van digitalisering en toegankelijkheid, zodat er steeds meer mogelijkheden komen om je stamboom op te tuigen met verhalen. Ben benieuwd wat je nog meer gaat ontdekken!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *