Schemeren

Marien organiseerde samen met zijn collega’s van Huis 73 in Den Bosch de Shift Talks, een meerdaags evenement waar inspirerende sprekers als Roman Kzrnaric en Jan Terlouw hun licht wierpen op de grote vragen van deze tijd. Hoe kunnen we loskomen van ons verlangen naar alsmaar meer, en lange-termijn-denken ontwikkelen?

Hij kwam opgetogen thuis: na zoveel voorbereiding, was er de ontlading dat het überhaupt door kon gaan en dat het een succes was. Gevoed door wijze geesten die het beste met de wereld voor hebben. Een tegengif tegen alle polarisatie, domheid en agressie.

Ik was er zondag toen schrijver en theatermaker Marjolijn van Heemstra vertelde over haar boek ‘In lichtjaren heeft niemand haast’. In de Volkskrant van afgelopen weekend hield ze een mooi pleidooi voor het ‘schemeren’.

Een term die stamt uit een tijd dat mensen het licht liefst zo lang mogelijk uitlieten en aan het begin van de avond – soms bij de gloed van een schemerlamp – het donker afwachtten. Het was een manier om energie te besparen maar ook, vooral, een gezamenlijke afsluiting van de dag. Een piepklein overgangsritueel waarin werk werd losgelaten en rust begon.

Schemeren is stil worden en wachten tot de avond valt. De harmonie van het samen de dag afsluiten, en dan zien hoe de maan langzaam verschijnt. De onverschillige trouwe maan, aldus dichter Tjitske Jansen.

Vannacht is er een supermaan te zien boven Den Haag - indebuurt Den Haag

Vrouw Holle 

Ik kijk liever naar de maan 
dan naar de mens. 
De mens, 
ik word er zo moe van. 
Dat roepende, smekende, 
lachende, verlangende, 
niet wetende, 
willen wetende, 
ik hou van jou zeggende, 
of denkende, 
op schoenen 
of op eelt lopende, 
van de een naar de ander rennende, 
met sieraden en muziek beklede mens. 
Ik kijk liever naar de maan 
die altijd hetzelfde is: 
onverschillig. 
trouw. 

De maan heeft geen woorden nodig 
om te zeggen: 
ik ben er 
en morgennacht ben ik er weer. 
Misschien zit er een wolk voor, 
misschien zie je me niet omdat je binnen bent, 
omdat je binnen naar je dwaze liedjes ligt te luisteren 
of omdat er tranen voor je ogen zitten, 
tranen omdat je denkt dat je alleen bent, 
maar je bent niet alleen, 
want ik ben er, 
en gisteren was ik er ook, 
en morgen ben ik er weer. 


3 gedachten over “Schemeren

  1. ‘Schemeren’ doet me aan mijn moeder denken, die vertelde hoe bij haar thuis (een eeuw geleden) haar moeder (mijn oma) na een drukke dag zo hield van het half uurtje schemeren ’s avonds. Voordat de lamp boven de tafel aan ging even niets hoeven doen. Gewoon even zitten, genieten van de rust.
    Mijn moeder die als kind al graag las, zat dan met haar boek op de vensterbank zo lang mogelijk te lezen.. voor haar was schemeren vooral wachten tot die lamp aan ging.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *