Griezel

Gaan we nog Halloween vieren? vroeg Siem gister. Nee hoor, zei ik, dat doen ze alleen in Amerika. Bovendien hou ik niet griezelverhalen. De werkelijkheid is in deze tijd al griezelig genoeg dacht ik erbij -maar dat zei ik niet.

Halloween is afgeleid van All Hallows Eve; het is de avond voor Allerheiligen op 1 november. Men denkt dat het is afgeleid van het Keltische feest Samhain. De Kelten vierden de start van de winter, hun nieuwjaar, en ze geloofden dat de doden op die avond terugkwamen naar de aarde. Slechte geesten werden bang gemaakt met grote vuren en enge maskers.

Dat verkleden en die maskers zijn natuurlijk nog herkenbaar in het huidige feest. Kinderen zijn meestal nog koddig als spook of skelet. Maar volwassenen zien er uit alsof zij rechtstreeks uit een horror-film zijn gelopen. Ik kan er helemaal niets mee (met het hele genre horror trouwens niet).

Om toch een beetje aan Siems wensen tegemoet te komen, las ik gisteravond het verhaal ‘Griezelen’ van Kikker en Pad. Het zijn geweldige verhalen en illustraties van Arnold Lobel, die voor t eerst het in het Nederlands verschenen in 1979 –mijn geboortejaar.  Verhalen vol wijsheid. En zo schattig. Daar is niks horror aan:

Het was een koude donkere avond

‘Luister eens naar de wind

die huilt in de bomen’, zei Kikker

‘Het is echt weer voor een spookverhaal.’

Pad kroop dieper weg in zijn stoel.

‘Pad’, vroeg Kikker,

‘Vind jij het niet leuk om bang te zijn?

Vind jij het niet leuk om te griezelen?’

‘Nou, leuk is anders’ zei Pad.

Kijk, met Pad kan ik praten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *